Volgens berichten is regisseur Ashutosh Gowariker helemaal klaar met Jodha-Akbar. Hij heeft verteld dat hij was gefascineerd door de relatie tussen de twee figuren. ¨Ik vind dat als je een film maakt over het verleden moet het wel worden toegevoegd met het heden. Jodha-Akbar is gerelateerd met het heden door het gearrangeerde huwelijk.

Jodha en Akbar hadden een perfecte gearrangeerde huwelijk. Ik was gefascineerd hoe hun relatie zeker was gegroeid na hun huwelijk.¨

De regisseur heeft aan de jonge generatie gedacht en heeft een zware dosis Urdu vermeden in zijn film.

¨Voor de jeugd had ik maar één regel in toetreding van mijn visie. Als er een woord of dialoog was dat ik niet begreep in Urdu, kwam het ook niet in de film. Ik hoef de mensen niet mijn kennis van Urdu, Hindi of zelfs literatuur te laten zien.¨

Met Hrithik Roshan en Aishwarya Rai in de hoofdrollen is de film gepland voor eind Januari/midden Februari. De regisseur zal de film ook dubben in Talugu en Tamil.

Een kort gesprek met regisseur Ashutosh Gowariker volgens IANS:

A: Dat kan je wel zeggen. Maar ik noem ¨Lagaan¨ een periodieke film. ¨Jodha-Akbar¨ is voor mij een historische film. Alles na 1857 is voor mij een periodieke film, en alles daarvoor is historisch. ¨Jodha-Akbar¨ is zeker geen kostuum drama. Hij speelt zich niet af in een ¨never-never land¨ Ik zou ¨ Mughal-e-Azam¨ historisch noemen, ook al was zijn focus anders dan die van mij. ¨

Ik vind dat als je een film maakt over het verleden moet het wel worden toegevoegd met het heden. Jodha-Akbar is gerelateerd met het heden door het gearrangeerde huwelijk. Jodha en Akbar hadden een perfecte gearrangeerde huwelijk. Ik was gefascineerd hoe hun relatie zeker was gegroeid na hun huwelijk. Er was niks te vinden in boeken wat er gebeurde tussen hun na hun huwelijk. Ik heb er erg op gelet dat de kijkers geloven in hun relatie.¨

V: Hoe gestrest was het vanwege de religieuze verschil tussen Jodha en Akbar?

A: Het is belangrijk maar zeker niet gestrest in de film. Laten we niet vergeten dat Akbar´s huwelijk met Jodhabai niet een toevallige gebeurtenis was. Het had een landelijke belangstelling 450 jaar geleden, toen de natie nog veel meer conservatief was. Wat voor effect had die huwelijk in die tijd? Dat is een vraag dat betrekking heeft op vandaag.

V: Aishwarya Rai en Hrithik Roshan zijn erg hedendaagse persoonlijkheden.

A: Dat is geen probleem. De publiek zal naar de film kijken en alles over Hrithik en Aishwarya vergeten. Hrikthik en Aishwarya zijn een ongelofelijke paar. Ze zijn allebei hele mooie mensen en hebben een goeie uitstraling. Ze waren een groot succes in de hedendaagse ¨Dhoom 2¨ Dat werkt in een voordeel voor mijn film, het is zeker geen nadeel.

Wie de publiek zal zien in mijn film is Jodha en Akbar. Dat is in ieder geval wat ik heb geprobeerd door hun uiterlijk, lichaamstaal en gedrag. Ik heb geprobeerd om mijn historisch verhaal zo geloofwaardig te maken als dat ik het graag zou willen zien. Iedere element, klein of groot, textuur of kleding, set, decor, dialoog, protocol, zelfs de geluiden van de vogels en andere dieren, alles moest net goed genoeg zijn voor mij. Ik heb genoeg van regisseurs die zich afvragen waar de goeie oude tijd is gebleven. Ik wilde die dagen terug. Het heeft twee jaar geduurd in pre-productie voordat ik aan de eerste shot begon.

V: Film analisten vinden dat geschiedenis niet relevant is voor de jeugd van tegenwoordig.

A: Daar ben ik het helemaal mee eens. Geschiedenis films interesseerden mij ook niet toen ik nog een kind was. Maar toen ik ¨ Mughal-e-Azam¨ op tv had gezien voelde ik een connectie, omdat het een film was over twee geliefden die uit elkaar werden gehaald vanwege hun ouders. Dat de ouders historische figuren waren was toevallig.

Ik vind dat de publiek een connectie moet vinden met de verhaal. Hyder Ali, de schrijver van Jodha-Akbar heeft mij verteld dat in ¨Mughal-e-Azam¨ de focus erg op Salim en Anarkali was gesteld. Niemand vroeg zich de belangrijkste af. Hoe is de huwelijk tussen Akbar en Jodhabai ontstaan, ondanks hun religieuze verschillen? Ik ben me meteen daarop gaan concentreren. Ik zag een verhaal dat verteld moest worden.

Voor de jeugd had ik maar één regel in toetreding van mijn visie. Als er een woord of dialoog was dat ik niet begreep in Urdu, kwam het ook niet in de film. Ik hoef de mensen niet mijn kennis van Urdu, Hindi of zelfs literatuur te laten zien. Ik vind literatuur iets voor boeken en daar moet het ook blijven. Ik wilde uitreiken naar de grotere publiek.

V: Zou u ¨Jodha-Akbar¨ kitsch noemen?

A: Nee. Ik had het net over literatuur. Maar de Akbarnama was in Farsi. Dat betekent niet dat ik Farsi in mijn film heb gebruikt. Ik wil dat Tamil Nadu, Kerala en Bengal mijn film begrijpen. Ik zal de film in Telugu en Tamil dubben. Iedere taal heeft zijn eigen dialect en ik zal rekening houden met de dialect van iedere regio. Ik had maar een visie voor me toen ik begon aan deze productie. Het was de wereld van Amar Chitra Katha. Ik ben op die wereld opgegroeid.

V: Bent u gelukkig met het eind product?

A: Oh! Het was een enorme verrijking. Tot deze dag was de Mughal periode een deel van boeken. Ik heb me altijd afgevraagd over de strijden en de intrige. De Mughal periode stond bekend om zijn rijkdom. Het ging zo ver dat film bazen uit Hollywood in de gouden periode geen film tsaren werden genoemd maar film moguls.

Nejla Karatas